از این دست مردهای کمیاب و دوست داشتنی.
این لینک.
خوب نوشته. واقعی نوشته. عالی نوشته. از مردی نوشته که میشه بهش تکیه کرد.
((برای اینکه مطمئن شوید به شما علاقه مند است یا خیز لازم نیست حساب کنید چه قدر از پس اندازهایش را به شما اختصاص می دهد به جایش ببنید چه قدر با شما مهربان است.چه قدر حواسش به شماست.چه قدر روی مشکلات شما وقت می گذارد.چه قدر روی حساسیت های شما مکث می کند و بهتان توجه می کند.مردی که در تمام مدت از شما سوال چیپ"تا حالا با کسی دوست بودی" را نپرسد و به جای آن به تمام عشقی که امروز شما به پایش می ریزد فکر می کند ارزش این وقت گذاشتن ها را دارد.مردی که تا شما به او اجازه ندهید حتی دستتان را هم لمس نخواهد کرد.مردی که بودن شما را از نبودنتان می فهمد و با تمام غرورش،با تمام مردانگی و قدرتش یک موقع هایی بین صحبت هایش مکث می کند،نگاهت می کند و می گوید"ممنونم که هستی.ممنونم که مهربونی.برای بودنت متشکرم"..مردی که یادش نمی رود موقعیت شما را و هربار مجبورنیستید شرایط خاصتان را برایش یادآور شوید و قانعش کنید.مردی که با پول توجیبی کم ماهیانه شما هم می سازد.مردی که وقتی sms اشتباهی به او زدید زود دنبال مچ گرفتن نباشد و آرام کنارتان می ایستد و به شما فرصت توضیح دادن سوتفاهم پیشامده را می دهد.این مرد مردی است که لیاقت دلسوزی و محبت شما را دارد.مردی که با تمام خستگی اش به شما لبخند می زند و حتی وقتی خیلی خسته از سرکار می آید دم درب ورودی می ایستد که روی مردانگی اش قیام کنید و عشقتان را به او بسپارید و اصطحکاک صورتتان با گونه هایش را بیشتر از زبری موکت با پاهایش را حس می کند از بس حس هایتان را خوب می گیرد.))
یک وقتهایی یک حرفهایی روی دل آدم می ماند حرفهایی که دلم می خواهد سر بگذارم روی شانه یک شنونده صبور و برایش تعریف کنم و او هم با سکوتش و سر تکان دادنش مرهمی باشد روی دلم ، کسی که سنگینی حرفهایم کمرش را خم نکند . این حرفها را باید زد . اگر بماند روی دل آدم مثل مرداب می گنداند دل آدم را، می خواهم دلم پاک بماند و زلال . دلم می خواهد بنویسم تا دلم آرام بشود.