مونا
مونا دیشب می گفت: دختره که می گفتم بهت همه اش از سر و کول پسره بالا میره تو محل کارشون.
گفتم: خوب همون گربه که همه اش پسره رو می لیسه؟
گفت: واقعا راست میگی عینهو گربه می لیسه پسره رو. آره همون. تازه فهمیدم خونه شون یافت آباده.
گفتم: خوب.
گفت: تا الان فکر می کردم نباید به محله ی زندگی آدما چندان توجهی کرد ولی الان می بینم که بی فرهنگی دختره می تونه به بی فرهنگی محله ای که توش بزرگ شدن ربط داشته باشه.
گفتم: خوب محیط بی تاثیر نیست رو آدما. آدمی که توی خانواده تربیت شده باشه و بهش خوب و بد رو یاد داده باشن وقتی وارد اجتماع میشه خط قرمزها رو مطابق اونی که بهش یاد دادن رعایت می کنه. ولی کسی که شعور خانواده اش در اون حد نبوده و مثه علف هرز رشد کرد و حرس نشده ادب نداره و آداب دان نیست. و فقط جنبه های منفی جامعه رو می گیره و باز هم منفی رشد می کنه.
گفت: آره. راست میگی.
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۰۲/۳۱ ساعت 11:21 توسط دل آرام
|
یک وقتهایی یک حرفهایی روی دل آدم می ماند حرفهایی که دلم می خواهد سر بگذارم روی شانه یک شنونده صبور و برایش تعریف کنم و او هم با سکوتش و سر تکان دادنش مرهمی باشد روی دلم ، کسی که سنگینی حرفهایم کمرش را خم نکند . این حرفها را باید زد . اگر بماند روی دل آدم مثل مرداب می گنداند دل آدم را، می خواهم دلم پاک بماند و زلال . دلم می خواهد بنویسم تا دلم آرام بشود.