از این بی وفا
من نوشته هام رو بردم جایی دیگر. باشد که رستگار شوم.
اگر هنوز دوستی هست که اینجا رو می خونه و کاغذ پاره های اینجانب براش مهم تلقی میشه برام کامنت بده تا آدرس جدیدم رو بهش بدم.
سخته 5 سال یه جا باشی و مجبورت کنن به اسباب کشی. ولی خوب اسباب کشی کردیم. بلاگفا دوستمون نداشت.
پ.ن:
اگر امکان کامنت گذاشتن نیست تا زمانیکه امکانش فراهم بشه منتظر می مونم. چون این تغییر جا فرصتی شد تا از دست بعضی از دوستان که فضای وبلاگی رو با جای دیگه اشتباه گرفته بودن راحت بشم. بنابراین تو عمومی آدرس نمی ذارم.
بعدا نوشت: مهرناز جان بلاگفا وقتی پکید کامنت خصوصی ات که ایمیلت توش بود پرید. چند روزه به پلاس هم دسترسی ندارم برات خصوصی بذارم. اگه ایمیل بدی ممنون میشم.
+ نوشته شده در ۱۳۹۴/۰۴/۰۶ ساعت 15:33 توسط دل آرام
|
یک وقتهایی یک حرفهایی روی دل آدم می ماند حرفهایی که دلم می خواهد سر بگذارم روی شانه یک شنونده صبور و برایش تعریف کنم و او هم با سکوتش و سر تکان دادنش مرهمی باشد روی دلم ، کسی که سنگینی حرفهایم کمرش را خم نکند . این حرفها را باید زد . اگر بماند روی دل آدم مثل مرداب می گنداند دل آدم را، می خواهم دلم پاک بماند و زلال . دلم می خواهد بنویسم تا دلم آرام بشود.